Strata/Żałoba
Wsparcie w obszarze straty i żałoby kieruję do młodzieży i osób dorosłych, które doświadczają trudnych emocji związanych z utratą bliskiej osoby lub inną ważną zmianą w swoim życiu. Każda strata może być przeżywana inaczej i nie zawsze dotyczy wyłącznie śmierci. Może wiązać się również z rozstaniem, rozwodem, utratą relacji, zmianą sytuacji życiowej, utratą zdrowia, pracy, poczucia bezpieczeństwa czy ważnej dla siebie przyszłości.
Żałoba jest indywidualnym doświadczeniem. Nie ma jednego właściwego sposobu jej przeżywania ani określonego czasu, w którym powinna się zakończyć. W pracy ważne jest dla mnie stworzenie bezpiecznej przestrzeni, w której można przeżywać stratę w swoim tempie, bez oceniania i bez presji, że trzeba już „wrócić do normalności”.
Pomagam w lepszym rozumieniu emocji, które mogą pojawiać się po stracie – smutku, tęsknoty, złości, poczucia winy, bezradności, lęku czy pustki. Wspólnie przyglądamy się również temu, jak strata wpływa na codzienne funkcjonowanie, relacje i poczucie własnej tożsamości oraz bezpieczeństwa.
Wsparcie może być potrzebne zarówno bezpośrednio po stracie, jak i wiele miesięcy czy lat później, kiedy okazuje się, że doświadczenie nadal pozostaje ważne i wpływa na życie. Towarzyszę również osobom, które przeżywają nagłą, traumatyczną lub szczególnie obciążającą stratę.
Nie chodzi o to, aby zapomnieć. Chodzi o to, aby z czasem znaleźć sposób, by żyć dalej z tym, czego doświadczyliśmy, zachowując ważne wspomnienia i jednocześnie odzyskując przestrzeń na własne życie.
Trauma i doświadczenia traumatyczne
Wsparcie w obszarze traumy i doświadczeń traumatycznych kieruję do młodzieży i osób dorosłych, które doświadczyły wydarzeń lub sytuacji, które przekroczyły ich możliwości radzenia sobie i nadal wpływają na ich emocje, poczucie bezpieczeństwa, relacje lub codzienne funkcjonowanie.
Trauma może być związana m.in. z przemocą, wypadkiem, nagłą lub traumatyczną stratą, doświadczeniem wykorzystania, poważną chorobą, przewlekłym zagrożeniem, odrzuceniem, trudnymi doświadczeniami z dzieciństwa czy innymi wydarzeniami, które pozostawiły silny ślad emocjonalny. Nie zawsze musi być związana z jednym konkretnym wydarzeniem – czasem jest konsekwencją długotrwałego życia w trudnych lub obciążających warunkach.
W pracy ważne jest dla mnie nie tylko samo wydarzenie, ale przede wszystkim to, jak dana osoba go doświadczyła i jaki wpływ ma ono na jej życie dzisiaj. Przyglądamy się emocjom, reakcjom organizmu, sposobom radzenia sobie, relacjom, poczuciu bezpieczeństwa oraz temu, co może utrudniać powrót do równowagi.
Wsparcie może dotyczyć m.in. napięcia, lęku, poczucia zagrożenia, trudności ze snem, nawracających wspomnień, unikania określonych sytuacji, trudności w relacjach, poczucia winy, wstydu, wycofania czy trudności w regulowaniu emocji.
Pracuję w sposób dostosowany do osoby i jej aktualnych możliwości. Nie zakładam, że o trudnym doświadczeniu trzeba od razu szczegółowo opowiadać. Ważne jest dla mnie poczucie bezpieczeństwa, odpowiednie tempo pracy oraz stopniowe budowanie zasobów, które pomagają lepiej radzić sobie z tym, co pojawia się w codziennym życiu.
Trauma nie musi definiować całego dalszego życia. Ważne jest zrozumienie tego, co się wydarzyło, ale również znalezienie sposobu, aby odzyskać poczucie bezpieczeństwa, wpływu i własnej przestrzeni.
Grupa wsparcia dla osób po stracie i w żałobie
Nie musisz przechodzić przez stratę samotnie.
Grupa wsparcia jest przeznaczona dla młodzieży i osób dorosłych, które doświadczają straty i przeżywają żałobę po śmierci bliskiej osoby lub mierzą się z inną ważną utratą. To przestrzeń, w której można spotkać osoby mające podobne doświadczenia, porozmawiać, zostać wysłuchanym i przeżywać żałobę we własnym tempie.
Grupa nie ma na celu przyspieszania procesu żałoby ani nakłaniania do „pogodzenia się ze stratą”. Każdy przeżywa ją inaczej. Spotkania mają pomóc lepiej rozumieć własne emocje, oswoić to, co dzieje się po stracie i znaleźć sposoby radzenia sobie z codziennością, kiedy świat wygląda inaczej niż wcześniej.
Podczas spotkań rozmawiamy m.in. o:
- emocjach pojawiających się po stracie – smutku, tęsknocie, złości, poczuciu winy, bezradności czy pustce,
- zmianach, jakie strata wprowadza w codziennym życiu,
- relacjach z bliskimi i otoczeniem po stracie,
- trudnych momentach, rocznicach i wspomnieniach,
- poczuciu osamotnienia i niezrozumienia,
- sposobach radzenia sobie z emocjami,
- powrocie do codziennego funkcjonowania,
- zachowaniu ważnej więzi ze zmarłą osobą i jednoczesnym odnajdywaniu swojego miejsca w życiu po stracie.
Jak wyglądają spotkania?
Stawiam na bezpieczną atmosferę, uważność i możliwość swobodnego dzielenia się własnym doświadczeniem. Nie trzeba mówić więcej, niż jest się gotowym powiedzieć. Można również po prostu być i słuchać.
Spotkania mają charakter wspierający i grupowy. Wykorzystuję rozmowę, elementy psychoedukacji, ćwiczenia oraz pracę własną, zawsze z uwzględnieniem gotowości i możliwości uczestników.
Grupa może być szczególnie ważna dla osób, które mają poczucie, że otoczenie oczekuje już powrotu do normalności, podczas gdy ich żałoba nadal trwa.
Straty nie da się wymazać. Można jednak nauczyć się żyć z tym, co się wydarzyło, zachowując ważne wspomnienia i stopniowo odnajdując przestrzeń na dalsze życie.
Jeśli przeżywasz stratę i potrzebujesz nie tylko rozmowy, ale również obecności osób, które mogą lepiej zrozumieć to, przez co przechodzisz – zapraszam do grupy wsparcia.
